Nie chcę Cię tracić, ale nie chcę też żeby dalej to tak wyglądało.

Czy to takie dziwne, że chcę iść z Tobą na spacer, do kina, do knajpy na kawę itd.? Normalny związek na tym polega.

Jak mam Ci zaufać, jak mam być z Tobą szczęśliwa skoro dajesz mi tylko namiastkę.

Zawsze siedzimy w domu, a jedyni Twoi znajomi przy których oficjanie się do mnie przyznajesz to kumple od kielicha

i ci którzy przywożą Tobie zakupy do domu w środku nocy.

To naprawdę nie jest szczyt moich marzeń.

Jak mam uwierzyć że nie ma innej kobiety skoro chowasz mnie przed całym światem?
Wiesz jak chciałabym przyjechać do Ciebie do klubu?
Ciągnie mnie za każdym raze gdy masz dyżur.
Nie zauważyłeś że ostatnio się nie zjawiam?
Boję się że znowu traktowałbyś mnie jakby nic nas nie łączyło, a to boli.
Czuję to zawsze w pracy.
Nasz związek jest jedną wielką tajemnicą chociaż wszyscy w firmie domyślają się.
Czuję się jak jakaś trędowata.
I nie chcę dłużej tak się czuć.

Misiek poimprezował dzień wcześniej. Nie dostałam od niego nawet kwiatka. Mówił, że przyjedzie wieczorem, ale musiał odespać wcześniejszą imprezę :-( Chce żebym dzisiaj do niego przyjechała i będziemy świętować moje urodziny. A ja przecież jutro mam gości i muszę wszystko przygotować. Ciekawe czy się zjawi jutro, czy znajdzie jakiś pretekst by się z tego wymigać. Jeżeli nie przyjdzie, kolejne swoje urodziny będę musiała spędzić jako samotna kobietka, a on nie będzie miał już czego u mnie szukać. Wczoraj siedziałam cały wieczór sama. W swoje urodziny. Chyba mam doła.

Rozstałam się trzy tygodnie temu z facetem, który do mnie nie pasował. Wróciłam do tego, który zranił mnie tak bardzo, ale którego nie potrafię przestać kochać. Narazie jest dobrze. Spędzamy ze sobą prawie każdą noc i jest naprawdę miło. Ale dni wolne tak mi się dłużą. On teraz jest wyłączony. Dzwonił w południe, pytał czy potem jestem wolna. Może śpi, bo poimprezował wczoraj, a może ... Wybaczyłam Mu tą zdradę, ale nie potrafię zapomnieć. Nie potrafię zaufać. Mija długi weekend, a ja przesiedziałam go w domu. Gdy napisałam mojej kuzynce, że do Niego wróciłam, potrząsneła mną. Zapytała, czy On zamierza być ze mną oficjalnie czy dopiero po pięćdziesiątce. I czy rozmawiałam z Nim na temat dziecka, bo ja przecież bardzo tego pragnę, a On ma już dwoje. Trochę źle to rozegrałam. Odeszłam od Radka dla Niego i nie poczekałam na Jego odpowiedź co dalej z Nami. Taki luźny związek jak ostatnie osiem lat. Nie wiem co robić.

14.07.2006

Nie pisałam nic ostatnio, chociaż tyle się działo.

Stało się! Jestem złą kobietą, jadę na dwa fronty! Spotykam się regularnie z moim Najdroższym, wymyślając różne kłamstewka żeby wykraść kolejną wspólną noc. Nie zamierzam tego długo tak ciągnąć. Chcę powiedzieć mu, że przykro mi, ale mimo wszystko chcę jeszcze spróbować z Nim. A on zapytał, czy mogę z nim zamieszkać! Zcięło mnie z nóg. Gdyby zaproponował to zaraz po powrocie z Turcji, albo najlepiej przed wyjazdem .... A teraz .... Poprosiłam o parę dni na zastanowienie się. Powiedziałam Miśkowi co się stało i postawiłam sprawę jasno - jak teraz nie zdecydujemy się spróbować jeszcze raz, możemy nie mieć już takiej okazji. Zdecydowałam się zaryzykować. Potrzebuję jeszcze tydzień. A póki co, wczoraj odwiedził mnie w moim domu Misiek. Pierwszy raz od tego czasu. Pies bardzo się ucieszył i ja oczywiście. Wpadł na 10 minut i .... ciiiii .... Misiek właśnie śpi ... U mnie, w moim łóżeczku !!!